Waar de Seewind tohuus is

Mien Oostfreesland, miene Heimaat,
waar de hoge Dieken stahn.
Is de Heimaat van mien Vörollen,
ik bün een Oostfreesenkind.

Ik höör noch de Stimm van mien Grootmoder, seh se vöör mi, wo se vull Leevde un Drifft, disse Leed sungen hett. Indes se dör de Flur leep, hör klörig Kittelschuud toknopde, weer en Smüüsterlachen in hör Gesicht to sehn. Dat schiende as föhlde se de Woorden un Wies deep in sück un was daarmit verbunnen.

Mien hele Leven hebb ik hier in Oostfreesland verbrocht. Eerst as ik 2016 mien Heimat verleet, wurr mi bewüst, wo deep ik mit disse Land, de Minsken un Bruken verbunnen bün. Mitunner lehrt man dat eerst to ehren, as dat ut uns natürelk Leven verswinnt. De Treck na Huus reep mi torügg an de Waterkant, waar all mien Grootollen un mien Vörollen hör Leven verbrochen. Nu mag ik mien Heimaat  in sien hele Mooigheit un Eenmaaligheid neei gewahren un kennenlehren.

Ik laa di in, mit mi dör uns arig mooi Oostfreesland to reisen!

Heike