Lüttje Musenwelten
Dat was een van de ingrimmig kold Wintermörgens. En kölig Treck gung an mi vöörbi, as ik de Fenster openmook um dörtolüchtden. Ik sach de Överblievsel van de Sneei, de deelwies de Bleek bedeckde. Een besünner Glanz lagg daarup, so as harr de Fröst een hard Körst ut Ies daarover leggt. As ik de Fenster, de nu wied open stunn, de Rügg todreihde, höörde ik achter mi een dump Luud. In een Stück bleev ik stahn. Denn dreihde ik mi in Nu um un gewahrde mien swarte Katte. Hör Flüggt van Fensterbank in Kamer was man kört. Nu huukde se up Grund, miaude raar un keek mi an.
Ik wuss futt, wat dat to bedüden harr!
In hör Muul stook een lüttje, grau Bündsel. Stolt präsenteerde se mi hör Snap un leggte de up mien mooi Teppich. Denn musst dat gau gahn. Mit een :“ Oh nee, oh nee, oh nee,“ greep ik de fien Muussteert un reet dat Deer anhoog. An Steert bummelnd leep ik mit hör na de Ofstellruum un settde se vörsichtig in mien Putzemmer. Mien Plaan was ergentlik, de Muus en bietje Rüst to günnen saarmit se sück van de Musendaalslag verhalen kunn. Daarna wull ik se weer freei laten.
Doch disse Maal kwamm alls anners!
As ik mit mien Emmer ut Ofstellruum kwamm, stunn mien Grootkind boven up Trappen. „Ootje, wat hest du daar?“ froog se, indes se blied de Stufen herunner hüppde. Up de lest Versett bleev se stahn, keek in de Emmer un kummenteerde dat mit: „ Och, wat nütelk! Dür ik de behollen? Bitte laat se mi beholen! Ik kümmer mi ok good um hör! Ik wull all immer een Huusdeer hebben.“ Ik muss in `t Hart laggen, denn ik wuss dat nu de hele „Kinnerovertügensprogramm“ ofspöölt wurr, mitrekent van dat „Hunnenpuppgesicht“, wo se dat sülvst betekent. Da bedüddt, de Kopp up Sied, mit de groot Ogen klimpern un een Prulmund upsetten.
„Fraag dien Vader!“ see ik un drückde hör de Emmer in Hand. Upachtens leep se de Treppen weer umhoog in de Wohnens över mi. Ik folgde hör mit en bietje Ofstand un kunn mi dat Laggen hast neet verkniepen. Een Laggen, in dat sück mien Stolt weerspegelte, wo se mit disse Laag för sück klaarwurr. Noch bevör mien Söhn reageren kunn wurr weer de hele Övertügensweten insett. Nu kwamen noch en paar good Argumenten daarto, woso de Muus nich na buten kann. De Beid hebben dann gemeensaam en Utgliek funnen.
De Muus dürt blieven, bit de kold Winterdagen vöröver sünd.
En Tohuus vör Flinki un Mini
Mien Oma is mit en Emmer na boven komen. Daarin was „Flinki“, de Muus. Papa un Mama hebben seggt, dat ik de Muus hollen düür. Papa un ik hebben dat Aquarium schoon maakt. Dann wassen wi buten un hebben Grees sammelt. Daarmit hebben wi dat de Muus mooi un mackelk maakt. Wi hebbt twee Tacken daarin leggt un en Holthuus daarin stellt. Dann hett de Muus noch Eten un Drinken kregen. Ik hebbt dann slapen un bin an de anner Dag na School gahn. Papa hett mi afhaalt un seggt, dat ik noch en neje Muus kregen hebb. Narla, Omas Katte, harr noch en Muus fangen. Se was ok heel un flügg. De Musen heten Flinki un Mini. Se drüren nu en Sett bi uns wohnen!
Lüttjet Mikroaventüren