Betöverte Momenten in`t Busk
Dat mutt nich immer de feerne Eilannen of de endlose Diek wesen – mitunner liggt dat gröttste Aventüür stracks vör dien Huusdöör. Sietdeem ick törügg in’n Noorden bün, treckt dat mien Hund „Leo“ un mi immer weer an een heel besünner Stee: in den Neenburger Urwoold. Sien Naam draagt he to Recht. Hier dürt de Natuur noch nipp un nau so wassen, as se dat mag. Umkippt Boomen blieven liggen, Moosteppichen dumpen elke Tree un dat dichte Bladendack sörgt för een heel egene, betöverne Lücht. Bi’t Lopen gahn vergeet ick hier faken de Tied. Dat is een Rüümte um dörtoamen, lüstern un geneten.
Of un to sett ick mi darna noch in dat lüttje Café an’n Rand van’n Holt. In’n Scharr van de Boomen lett sük disse besünner Reis wunnerbaar utklingen laten.
