"Pottkieker"
Ik satt up de Terasse, wied of van mien Heimaat, un up mien Schoot laggen en paar Hannen full Bohnen. Ik harr de in mien lüttje Tuun arnt un fung an, de to „ströpseln“. Dat düürde nich lang, bit ik de up de lange Bohntjeband upreeide. As de dicke Nadel sück dör de Huut van de Puul schoov un se hör Stee teggen de Annern fund, wurr mi klaar, wo deep ik mit disse Bruken verbunnen bün. Dat sünd genau disse Rezepten ut de froher Tied, de Generationen mitnanner verknüppen, un uns de Wuddels geven un Heimaat schenken.
Komm mit mi an de Kökentafel un kiek mit mi in de Potten van Oostfreesland.
